گام به گام با نهج البلاغه3

image

نقش امامان معصوم در هدایت مردم

کردار و گفتار امامان معصوم علیهم‌السلام با رفتار و گفتار دیگران تفاوت دارد و هم‌چون قانوني جهان شمول برای همة عصرها و نسل‌ها معتبر و قابل استفاده است.

سؤاال اینجاست! کدام ویژگی کلام و کردار معصومین علیهم‌السلام را این‌چنین برجسته کرده که هیچ کلامی با کلام آنان برابری نمی‌کند و کردار آنان همیشه بر حق است؟

امیرمؤمنان(ع) می‌فرماید:

َ لَا يُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ ( صلى‏الله‏عليه‏وآله  )مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ وَ لَا يُسَوَّى بِهِمْ مَنْ جَرَتْ نِعْمَتُهُمْ عَلَيْهِ أَبَداً هُمْ أَسَاسُ الدِّينِ وَ عِمَادُ الْيَقِينِ إِلَيْهِمْ يَفِي‏ءُ الْغَالِي وَ بِهِمْ يُلْحَقُ التَّالِي وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَايَةِ وَ فِيهِمُ الْوَصِيَّةُ وَ الْوِرَاثَة (همان، خطبه2)؛ هرگز احدی را با اهل‌بیت پیامبر قیاس نکنید. (دیگران در هر مقام علمی و عرفانی تنها خوشه‌چین خرمن اهل‌بیت هستند) و خوشه‏چين خرمن اهل‌بيت، هرگز با آنان برابر نيست. دودمان پاك پيامبر سنگ‌بناى دين و پشتوانه يقين‏اند. تندروان به «ميزان» آنان باز گردند، و كندروان سرانجام خود را بدانجا رسانند؛ كه راهى جز آن نيابند. ويژگي‌هاى رهبرى از آنِ اهل‌بيت است، و وصيّت پيامبر دربارة آنان، و ميراث آن حضرت مخصوص ايشان است.

وجود معصومین علیهم‌السلام، همچون میزانی برای اعمال و ملاکی برای هدایت انسان است. زیرا انسان اسیر در دنیای ظلمانی نیازمند نور هدایت است و خداوند متعال کتاب خویش و وجود معصوم را هم‌چون نور هدایت برای انسان‌ها قرارداده است. حضرت معصوم از عالم ربوبی پای به این جهان گذاشته است و او مأموریت دارد تا انسان‌ها را هدایت و جامعه‌ای آرمانی ایجاد کند. اهل‌بیت پیامبراکرم(ص) مفسر قرآن و بیان‌کننده علوم قرآنی هستند. خداوند متعال در حدیث معراج از وجود پیامبراکرم(ص) با عنوان نور خود در میان بندگان یاد می‌کند (مجلسی،1403: 53/ 312)  و جانشینان پیامبراکرم(ص) نیز همانند وجود مبارک ایشان، همان نقش را دارند. به همین دلیل در تفکّر شیعی جهان نمی‌تواند خالی از وجود حضرت معصوم باشد. زیرا هدایت الهی محملی می‌خواهد تا واسطه فیض بین او و بندگان شود.

امیرمؤمنان(ع) در نهج‌البلاغه می‌فرماید:

هُمْ عَيْشُ الْعِلْمِ وَ مَوْتُ الْجَهْل‏؛ آل محمد(ص) زندگی علم و مرگ نادانی هستند (نهج‌البلاغه، خطبه239).

هدایت معصومین نوری است که آدمیان را از ظلمت طبیعت خارج کرده و راه هدایت و سعادت و رستگاری را به او نشان می‌دهد.

از اینجا مشخص می‌شود که چرا باید به کلام معصومین علیهم‌السلام و به‌ویژه حضرت امیر(ع) دل سپرد و کلام آنان‌را همچون چراغ هدایت پیش روی قرار داد و با آن هدایت یافت و به ریسمان آنان چنگ زد و برای هدایت و نجات بر آستان آن بزرگواران توسل جست و آنان را واسطة فیض قرار داد. خداوند متعال در قرآن کریم وجود پیامبر اکرم را واسطة رحمت معرفی می‌کند:

…وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا؛ … و اگر آنان وقتى به خود ستم كرده بودند، پيش تو مى‏آمدند و از خدا آمرزش مى‏خواستند و پيامبر [نيز] براى آنان طلب آمرزش مى‏كرد، قطعاً خدا را توبه‏پذيرِ مهربان مى‏يافتند(مائده/64).

امامان معصوم علیهم‌السلام پیشوایان دین‌اند و شناخت دین تنها از طریق آنان میسر خواهد شد. مردمان می‌توانند با مراجعه و الگو قرار دادن آنان راه هدایت و سعادت را بیابند. امام رضا(ع) از قول پیامبراکرم روایت می‌کند:

الْأَئِمَّةُ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ(ع) مَنْ أَطَاعَهُمْ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ وَ مَنْ عَصَاهُمْ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ هُمُ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى وَ هُمُ الْوَسِيلَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَل‏ (صدوق، 1388: ج2/58)؛ امامان پس از من فرزندان حسین(ع) هستند هرکس از آن‌ها اطاعت کند، اطاعت خدا نموده‌است، و هرکس برآن‌ها عصیان کند، عصیان خدا نموده‌است، آنان ریسمان محکم و وسیلة به‌سوی خدای عزّوجلّ  هستند

فرصت زندگی دنیا برای انسان، فرصتی است تا در طول آن خود را از ظلمت‌های این جهانی نجات داده و به منشاء و مأوای اصلی خود بازگردد. تنها راه صعود به طریق الی‌الله نیز گردن نهادن بر فرمان معصوم و گوش جان سپردن به کلام و سیرة امامان و عمل کردن به فرامین آنان است.

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به معادله امنیتی پاسخ دهید *