نفوذ در خیر

امیر‌المؤمنین (علیه‌السلام) در خطبه 105 نهج‌البلاغه می‌فرماید:

أَلَا إِنَّ أَبْصَرَ الْأَبْصَارِ مَا نَفَذَ فِی الْخَیْرِ طَرْفُهُ أَلَا إِنَّ أَسْمَعَ الْأَسْمَاعِ مَا وَعَى التَّذْکِیرَ وَ قَبِلَه‏

آگاه باشید که بیناترین چشمها، چشمى است که نگاه خود را به سوى خوبى گشاید. آگاه باشید که شنواترین گوشها گوشى است که پند را فرا گیرد و قبول نماید

نکته: با توجه به این کلام مشخص می‌شود که بهترین بصیرت آن است که انسان دنبال خیر باشد و تمام نگاه و توجه‌اش به خیر معطوف باشد تا حدی که بتواند در آن نفوذ کند. نفوذ در خیر نکته مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد.

و در ادامه امام بهترین سمع را سمعی معرفی کرده است که تذکر را حفظ کند و با واژه «وعی» بکار برده است تا شدت حفظ و فراگیری را بیان کند و علاوه بر آن آنچه را که از تذکر شنیده است قبول کند. 

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به معادله امنیتی پاسخ دهید *